υποψιαζόταν πάντως ότι τα πράγματα μένουν ἀπεχθῶς ατάραχα μόνο αν δεν μετακινήσεις και εσύ κάτι σε αυτά –έστω και μικρό, όπως μια λέξη από μια πολυειπωμένη φράση ή μια πολυθρόνα μακρυά από την τηλεόραση ή μια απρόσμενα εκδηλωτική χειρονομία σε κάποιον που το έχει ανάγκη - και ότι δε θα γίνονταν πουθενά καλοκαιρινοί σεισμοί εάν οι πεταλούδες της όψιμης άνοιξης δεν χτυπούσαν καμιά φορά λίγο πιο βιαστικά-και ίσως κάπως θυμωμένα- τα φτερά τους