
Κι αυτή η έκρηξη έμπνευσης -sic
Είναι σαν τις γιορτές πριν την πανούκλα όπου ο κόσμος χόρευε όσο τα ποντίκια κατακτούσαν τις πλατείες
η αυτιστική ομορφιά της στιγμής που αθώα ξεγελά τη μνήμη
Ντριπλάρει στα μουλωχτά την ιστορία
με Ώρες πνιγμενες σε παραπετάσματα πλαστής χαράς -
κενή στιμένη ευδαιμονία Μονορούφι
Ποιος νοιάζεται εξάλλου να κάνει
Όταν μπορεί και να μην κάνει;
Τα ναυπηγεία των πλοίων που θα κυλούσαν σε σπάνια ρεύματα τα ρήμαξε η σοβαροφάνεια που ράντισαν για να καλύψει άτσαλα την τόση τους φαιδρότητα
Κι Η μυρωδιά του τρόμου μόλις που ξεπροβάλει απτό βουνό
(η φωτογραφία είναι του Peter Franc)